یکی از خصوصیت گلوبالیستها این است که چون سرباز تاریکی اند از نور می ترسند. همینکه شما نور و آگاهی از خودت ساطع کنی بایکوتت می کنند و تلاش می کنند ندیده ات بگیرند. حذفت می کنند و اجازه نمی دهند ازادانه زیست کنی. سریع هم تشخیص می دهند و در لیست سیاه شان قرار می گیری. هر کاری می کنند که تو قدرتی نداشته باشی. همیشه تاریخ گلوبالیسم این بوده است. خیر و شر و آدم بدها با آدم خوب ها جنگیده اند و رقابت داشته اند و اغلب تاریکی به غلبه اش ادامه داده است

گلوبالیستها ضد خود را ترور شخصیت می کنند. بدنامش می سازند. پرونده سازی خوراکشان است. آدرس غلط به افکار عمومی می دهند. جنجال درست می کنند. فضا را غبار آلود می کنند. به اندازه ای حاشیه و اتهام برای آنتی سیستم درست می کنند تا حدود زیادی افکار عمومی ماتریکسی را همراه خود هم می کنند.

در گروه های کوچک خانوادگی هم شبیه این واقعه هست . انکه خلاف کرده و آسیب رسانده برایش دلسوزی می کنند ولی انکه خوب است و موفق است مورد بایکوت قرار می گیرد. برعکس است. انگار باید برای موفق شدنت رضایت عالیجنابان را جلب کنی. کسی از ماتریکس خارج شود انگشت نما و تنها می شود که منزوی گردد. ده برابر دیگران تلاش کند که در جمع مورد احترام قرار گیرد. اگر ناراحت هم بشوی محکوم می شوی به انتقاد نپذیرفتن. آن اسیب زننده فحش دهد و کلاهبرداری کند می گویند یک لحظه عصبی شد و یا اشتباه کرد و توی دلش چیزی نیست. فرصت بدیم تا خودش رو پیدا کنه

ولی امان از خوب بودن

کافیست یک اشتباه کنی ...