هستیم . به خدا هستیم

بعد از ماهها قلم به دست گرفته ام برای وبلاگ قدیمی ام که قهرمان سابق بود و حالا می خواهد دوباره احیا شود . به سال سوم افتتاح خود نزدیک می شود و خیلی بد است کمتر از دوره ریاست جمهوری دوام بیاورد . وجدانم خواهد گفت تو که یک وبلاگ را نتوانستی سر پا نگه داری چه ادعایی داری بر دخالت به امور سیاسی و دینی و سینمایی  .

اگر نیستم نه اینکه نیستم . هستم همیشه . مشغولم و مبارزه می کنم . با همه مصیبتهای زندگی ام . امیدوارم . غم ندارم . دشمن از خود دور می کنم و دوست خوب جذب می کنم .

می ترسم . نه از عاقبتم عاقبت خویش را نیکو می بینم . می ترسم از سرنوشت آن کسانی که بی کسند و اجیر می کنند تا ظاهرا باکسی باشند و به دو نفس کوتاه آخری زنده بمانند  .

نمی لرزم . بلکه می لرزانم تن بدخواهان مال مردم خوری را که هنوز باور ندارند دستشان چند صباحی است کوتاه شده است

اکنون می نویسم با قلمی که برایش قسم خورده اند که سلاح مظلومین است . راه دیگری نداریم . باید تلاش کنیم تا از تفکرات بسته پیرامون خود رها شویم و به رهایی برسیم

احمدی نژاد سکوت را بشکن