از فیلمهای مهمی که ندیدم فیلم 33 روز جمال شورجه بود که البته در سینمایی که ما بودیم پخش نشد که ببینیم ولی تعریف و تمجیدش را بسیار شنیدم و اطمینان دارم که شورجه از عهده به تصویر کشیدن ابهت مقاومت 33 روزه مردم لبنان در برابر ارتش غاصب رژیم صهیونیستی بر آمده است .

به صورت گذرا چند فیلم دیگر از جشنواره 29 فجر را که دیدم خدمتتان معرفی می کنم .

اولین روز جشنواره و اولین سانسش فیلمی اکران شد با نام سهم من از زندگی ساخته حجت الله سیفی . داستان پسر لال و نا گویایی که برای روزی خود هر کاری می کند . روند داستان به انتخابات 88 می رسد و این پسر را می بینیم که برای همه ستاد ها کار می کند و عکس تبلیغاتی همه نامزد ها را پخش می کند . برایش نامزدها مهم نیستند  . فیلم مذکور فیلم بسیار ضعیفی بود ولی نکته قابل توجهی داشت و البته ری اکشن تماشاگران . در صحنه ای از فیلم این پسر بچه عکس نامزدها را به دیوار می چسباند .

وقتی عکس میر حسین موسوی را به دیوار می چسباند عده ای در سالن سینما دست زدند . وقتی عکس دکتر محمود احمدی نژاد را می چسباند عده ای دیگر تشویق کردند . وقتی عکسهای مهدی کروبی را به دیوار می زد همه سالن از ته دل می خندیدند .

( این واقعه به هیچ وجه تحریف نداشت و عین رخ داده گزارش داده شد )

سعادت آباد یکی از ضعیف ترین فیلمهای جشنواره امسال بود . ( با توجه به ادعا و اسم و رسمش ) وقتی بی توجهی و بی ادبی مازیار میری را به برنامه هفت دیدم با خود گفتم شاید ایشان جیمز کامرونی ، اسپیلبرگی و یا کسی هستند که هر کسی را تحویل نمی گیرند و به اندازه ای معروف هستند که برنامه هفت را قبول ندارند ولی وقتی فیلمشان را دیدم پی بردم این حرفها نیست . ( بزرگی می گفت وقتی تو کار هنر کم آوردید اپوزیسیون سیستم بشید و نافرمانی مدنی کنید تا حداقل با این کار مورد توجه قرار بگیرید  . )

آژانس ازدواج محمد درمنش از آن فیلمهای زیر شانه تخم مرغی است . سوژه نسبتا خوبی دارد ولی کمپانی خانوادگی محمد درمنش که زن و بچه و همه فامیل در آن عوامل هستند این سوژه را خراب کرده اند . حسابش را بکنید از سوژه آژانس ازدواج محمد درمنش هم فیلم می سازد و حاتمی کیا هم . دو اثری که هیچ ربطی به هم ندارند . در این فیلم پسری به تصویر کشیده که خوش قدم است و به هر دختری اشاره می کند بختش باز می شود . به این دلیل با دوستش آژانس ازدواج می زنند که دختران ترشیده با آن به خانه بخت بروند . بازی امید زندگانی خیلی خوب است ولی باقی فیلم حرفی برای گفتن ندارد .

نفرین ساخته علی توکل نیا ( برادر حسن توکل نیا تهیه کننده سینما ) قرار است فیلم ترسناک باشد که نیست و می خنداند  . فیلمی به غایت احمقانه و بچگانه . در مورد دو دوست دختر که برای رسیدن به آرامش از تهران خارج می شوند ولی درگیر منطقه ای می شوند که نفرین شده است . قبلا هم گفته ام که ژانر ترسناک در فرهنگ ما و سینمای ما رونق نخواهد گرفت ولی در حد اقلیتش هم اگر قرار است ساخته شود باید تکنیک فیلمسازی این ژانر سخت و سینمایی آموخته و کار شود  . وقتی سینمای ما همه را مجاب به ساختن فیلم اجتماعی می کند همین می شود . ژانرهای مرده ای مثل اکشن و ترسناک و کمدی اسلپ استیک و ... محجور می مانند .

داریوش باباییان دو فیلم داشت که هر دو ..... بودند . یکی فوتبالی ها که شدیدا تله فیلمی و سوپر مارکتی بود . در مورد تیم فوتبالی که مربی ندارند و یک مربی سابق هم اکنون بیکار را به عنوان مربی برزیلی به باشگاه می آورند و نتیجه می گیرند . فیلم سرتا پا متکی به مهران غفوریان است و جزو کارهای پیش پا افتاده و بزن در رویی سینما محسوب می شود . قرار است با پسوند ((ها)) خاطره شیرین افراطی ها تکرار شود که زرشک

دومین اثر این تهیه کننده بساز بنداز سینمای ایران هم اینجا تاریک نیست ساخته اول محمد رضا خاکی بود . با بازی مصطفی زمانی که قرار است عاشقانه و به زور ملی باشد . یک کار ضعیف و از نوع تمشک زرین که حیف این جایزه تحقیر آمیز سینما ساز برداشته شد .

جشنواره 29 فیلم فجر بالاخره در 27 بهمن ماه 1389 با اختتامیه نا شکوهمندش به پایان رسید . جوایز کاملا تشریفاتی داده شد و به هیچ وجه حق به حقدار نرسید . برای اینکه عصبانی نشوم فرض گرفته ام جشنواره با فیلمهای خوب و زیادش یک مقوله جداست و اختتامیه غیر مربوطش هم یک مقوله جدای دیگر است . مسلما بهترین فیلم امسال جرم و جدایی نادر از سیمین نبود .

جوایز جشنواره امسال بیش از حد در راستای اسم پرستی حاکم بر سینمای ایران بود و حرکت های بدیع رخ داده به هیچ وجه دیده نشد .

امیدواریم امسال آخرین سال اسم پرستی سینما باشد و قاطعانه از سال بعد شایسته سالاری مدنظر قرار بگیرد .

این هم ناگفته نماند که بهترین جایزه مردمی هم دروغ ترین جایزه امسال بود . تا جایی که ما می دانیم 99 در صد سینماهای جشنواره رای گیری انجام ندادند و این درجه بندی ها صرفا به نسبت جمعیت حاضر در سالن ها چیده شده است و رضایت مخاطبان به هیچ وجه ملاک قرار نگرفته است .